"Umuyorum bu ulus (ABD) kendini 10 yıl içinde Ay'a inip sağ salim Dünya'ya geri dönmeye adayacaktır. ... Bu dönemde uzun mesafe uzay keşifleri adına insanlık için daha etkileyici ve önemli başka hiçbir proje olmayacaktır."
Başkan John F. Kennedy 25 Mayıs 1961'deki bir konuşmasında Ay'ın keşfini ulusal bir amaç olarak işte bu sözlerle ortaya koymuştu.
NASA'nın uzay programlarının amacı ulaşılması zor büyük hedeflerdi. Yeni teknolojiler geliştirmek, ülkenin okullarında bilim ve matematik öğrenimini vurgulamak... Tüm bunlar bizi dramatik bir kültür devrimine götürdü ve en sonunda cırt cırt(giysi ve ayakkabılardaki bildiğiniz yapışkan şeritler), Star Trek ve internet gibi şeyler doğdu.
Ancak Ay keşfimiz daha başlamadan bitecek kadar kısa sürdü. Tüm sözlere ve onca bilimkurgu filmlere rağmen insanlar Ay'da üsler kuramadılar, maden çıkaramadılar ve bunu diğer gezegenlere açılacak bir basamak olarak kullanamadılar. Aslında Ay yakında unutulacak ve uzay araştırmalarında bir kenara atılacaktı ─ ama neden?
Ustalıkla kaleme alındı
İnsanın Ay'a ilk ayak basması, 1969'da Apollo 11 ile "insanlık için dev adımı" attığındaydı. Astronotlar iniş sahasına yaklaşırken yayınlanan röportajlarla vergi ödeyerek uzay programına milyarlarca dolar harcayan Amerikan vatandaşları sakinleştiriliyor/tedavi ediliyordu. Okullar ve sınıflarda bile televizyonlar kurulmuş, tüm dünya, gözleri önünde bu büyük olayı izliyordu.
Dostlar son birkaç gündür önüme ISON ile ilgili videolar yağıyor. Ben hiç çaba harcamadan. Bir de yabancı kaynaktan benzer bir videoyu daha dinlemekteyim. Bunların her biri 1 saat küsür. Olabildiğince özet geçecek olursam, bildiğiniz gibi ISON yok olmadı ve geliyor. Ama ilave bilgiler ve soru şu ki ISON aslında Nibiru mu? Videolardan birine göre Mars'ın ISON'dan öncesi ve sonrası da yandaki fotoğraf gibi. Mars çarpılmış ve başkalaşmış durumda iddiası çalkalanıyor. Elbette bunu kendimiz tecrübe edemiyoruz. Okuyucularımı sürekli her konuda sorguya davet ettiğim gibi tekrar ediyorum, bize ne verilirse onu görüyoruz. Bu bilgilere de en çok devlet elinden verilen bilgiler kadar güvenilebilir.
