#YDI #YDi: Yeni Dünya için İpuçları
Türkçe sesli, ileri seviye #chemtrail videosu geliyor. Kaçırmamak için YouTube kanalıma abone olun.
Blogumdaki kaynak belirtilmemiş tüm yazılar Emre Güney'e aittir. Kaynak gösterilmeden kullanılamaz. Blogger tarafından desteklenmektedir.

Ruhsallık/Toplum

Bilim/Gizem

Güncel

Meraklı ruhlar merhaba!

Ruh ikizi konusunda uzun zamandır yazı çıkarmıyordum. Aslında şu ana kadar tüm yazılar İngilizce internet içeriklerinden çevirilerdi. Bu konuda özelden gelen sorular ve yazılara yapılan yorumlar bitmek bilmiyor. Bunun adını koyan ve bu maceraya değinen ilk sitelerden biri olmam oldukça muhtemel. Gerek bu konuda başıma gelenler, gerek bu sitede diğer kelebeklere yardımcı olma istek ve girişimim bir anda beni çığ gibi bir sorular ve sorunlar silsilesiyle tek başıma bıraktı. Ben de acı çeken, ümit eden, çeşiti beklentiler içinde olan ya da kavuşsa da kimi sorunlar yüzünden bunun tadını çıkaramayan pek çok kişiye elimden geldiği ve dilimin döndüğü ölçüde zevkle yardımcı olmaya çalışıyorum.

Ben insanım. Burada yazıp çizdiklerim kesin doğrular olarak kabul edilmemeli. İnsan denen varlık son derece değişken ve ruh hali pek çok parametreye; örneğin kimyaya, hormonlara, milyonlarca görünür ve görünmez dış etkene bağlı olarak bırakın günü gününü, dakikası dakikasını tutmayan bir varlık. Bu konulardan bahsetmem bundan beş sene önce söz konusu dahi olamazdı. Çünkü henüz yaşanmamıştı. Birisi tarafından anlatılsa, dikkatle dinleneceği dahi meçhuldü. Sanırım en doğrusu şimdi yazmak idi. Ancak mevsimler defalarca değiştikten, haller halleri silip süpürdükten ve zaman her şeyi yumuşatıp onu en estetik bir şekilde yoğurup son ürünü ortaya çıkardıktan sonra yazılmalıydı...

Bu konuda kendimi çok zorlamak istemiyorum. Yazmış olmak için yazmayı sevmem çünkü ortaya koyduğum şey bir bilgi de olsa, tasarım da olsa önce beni tatmin etmeli. Bu sebeple ─eğer kozmik bir şamar daha yemedikçe─ bunun kendi elimden çıkmış, bu konudaki son yazım olması kuvvetle muhtemel. Olabildiğince çok şeyden bu yazıda bahsedip bu konuyu artık kapatmak istiyorum ancak şunu tekrar hatırlatmak isterim ki bahsedeceklerim son derece kişisel yorumlar ve taraflı bilgiler olacaktır. Ancak bu tespitler yine de kendi yaşadıklarım ve bana deneyimlerini aktaran 20'den fazla okurum ile 2 arkadaşımın tecrübelerinin toplamından çıkmıştır.

Bu konuda yıllardır sorular soran, ilave bilgiler isteyen ya da danışan okurlara ilgileri için teşekkür etmekle birlikte bir danışman olmadığımı, uzmanlığımın kadın erkek ilişkileri ya da psikiyatri olmadığını hatırlatmak istiyorum. Kimi abonelerle yazışmalarımız oldu. Yaşamlarında başlarına gelebilecek en özel durumlarını bana güvenip yazdılar. Onları bazen gülümseyerek, bazen gözlerim dolarak okudum. Umuyorum bu yazı bu gibi vakaların hiç olmazsa bir kısmını biraz olsun netleştirir. Hayat kısa ve yaşayacak çok fazla şey için çok az zaman var. Yazımda madde madde tespitler, yaklaşımlar ve sonuçlar sıralayacağım ancak belli bir sıra ya da öncelik gütmedim. Sadece kullanışlılık ve kolaylık olması adına numaralandırma yaptım.

  1. Ruh İkizi vakalarının çoğunda taraflardan en az biri uyanmıştır ve doğal olarak bu senaryoya çekilmiştir. Bir sebeple birisi bu iletişim ya da bağ (özellikle ilişki sözcüğünü kullanmadım) hakkında önceden haberdardır.
  2. Çok nadir durumda partnerlerin ikisi de bu bağ hakkında bilgi sahibidir. Çok büyük oranda bu bağın tanısını kadın koyar ve erkeğe durumun derinliğini ve anlamını aktarır.
  3. Partnerlerin her ikisi birden bu bağı kabul etmek zorunda değildir. Yine de bundan kaçamayacaktır. Süptil anlamda genelde bir taraf daha ağır basar ancak pasif taraf da bu durum ve iletişime akıl almaz rastlantılar ve doğaüstü bir takım olayların eşlik etmesi sonucu bu gerçekliğe fazla direnemeyecektir.
  4. Ruh İkizi vakaları gerçek aşkın, koşulsuz sevgi ve ebedi mutluluğun, içtenliğin, saflığın, akıl almaz bir saydamlık ve dürüstlüğün hüküm süreceği dünyadaki cennetin keşfi anlamına ASLA gelmemelidir. 😅 Evet biliyorum, cümlemin sonunu getirene kadar tam aksini söyleyeceğimi düşünenler çoğunlukta olmuştur. Onlar genellikle içlerindeki durumun tanısını yeni koymuş olan ya da henüz çözülme aşamasına geçmemiş olanlar olacaktır. Onlar için konuşuyorum; doyasıya tadını çıkarın. Hesap yapmayın ve limit koymayın! Çünkü bitecek!
  5. Taraflardan biri bu garip bağa ya da senaryoya direnecektir. Kolay teslim olmayacaktır. Çünkü adeta korkacaktır. Fena halde korkacak ve bunda haklı da. Dokunmasına ya da gözgöze gelmesine bile gerek olmadan, işte tam da karşısında (bazen ekranın ya da klavyenin karşı tarafında) Onunla iletişim halinde olan şahıs her kimse adeta hem hayalinin kadını/erkeğidir hem de kendisini hiçbir aile bireyinin tanımadığı kadar iyi tanımaktadır. Hem de daha birkaç saat, ya da gün geçmeden ve birbirleri hakkında pek bir şey bilmeden. Gerek de yok! Garip bir enerji bağı üzerinden bilgi çift yönlü olarak akar. Her ilişkide olabilen telepatiden bahsetmiyorum. İletişim halindeyken korkunç enerji patlamaları, titremeler ve ısınmalar eşlik edebilir. Kendisinin karşı cinsiyle konuşuyor gibidir. Sınırsız bir güven ve hayatlarının geri kalanına ilgisiz bir anlayışla kendini ikizine ölesiye açmak, açmak ve açmak ister. Yıllardır aradıkları güvenli limanı, gerçek yuvalarını bulmuş gibi hissederler.
  6. Ruh İkizleri kuvvetle muhtemel birbirlerinden oldukça uzakta olurlar. Aralarına şehirler, ülkeler ya da kıtalar girer. Nadir durumda aynı şehirlerde çıksalar da bu sıksık görüşüp bir araya gelebilecekleri anlamına gelmez. Görüşmeler nadiren fiziksellik bulur. Fiziksel olarak bir araya gelebilen ikizler de çok kesintili, kısa süreliğine ve uzun aralıklarla buluşabiliyorlar. Evlenmiş ya da aynı evde yaşamaya başlamış ruh ikizleri yok mu? Var diyemiyorum. Ciddi bir şey oluyor ve hallaç pamuğu gibi dağılıyorlar.
  7. Bir Ruh İkizi bağı, asla hayatın merkezine konulacak ve uğrunda ölünecek takıntılı bir tutkuya dönüşmemeli. Bu iletişimin (yine ilişki demiyorum) güzellikleri ve hissettirdikleri bir yana, buna eşlik eden mucizeler sebebiyle ikizler buna fena halde bağımlı olma eğilimindedirler. Buna çok dikkat edin ve kendinizi iyi izleyin. Çok çok enerji ve zaman kaybedersiniz. Zaten diğer ilişkiler gibi bitecek.
  8. Yaşamın boyunca çok kişiye aşık
    olacaksın ancak sadece bir aşk
    ruhunu ebediyen yakan olacak.

  9. Bitecek dedim evet. Ancak bu, bağın ve iletişimin biteceği şeklinde algılanmasın. Bitmeyen bir iletişim var. Bu iletişim için hiçbir şeye ihtiyacınız yok. Ne telefon, bilgisayar vb. bir aygıt, ne buluşmaya, dokunmaya, görüşmeye ne de bakışmaya. Hiçbir şeye ihtiyacınız yok! Bu iletişimi asla bitiremezsiniz. Ve ben ya da herhangi biri bunun nasıl olduğunu size asla açıklayamaz. Hiçbir zaman da açıklayamayacak. Ama kime ne olursa olsun, kimin hayatı nereden nereye varırsa varsın O asla unutulmayacak. İkiziniz bu hayat içinde paralel bir gerçeklikte sizin kendinize doğru açılmış bir aynadır ve hep hatırlanacak. Çünkü O'nun hissettirdiklerini bugüne kadar kimse size hissettirmedi.
  10. Konuşmak kifayetsiz kalır! Konuşmakla zaman öldürmek ve gürültü etmek istemezsiniz. Keşke bir araya gelseniz de sadece bakışsanız ya da başınızı birbirinize yaslasanız yeter. Tüm Dünya artık yıkılsa da olur. Başka hiçbir şeye ihtiyaç yok. Aranızdaki doğaüstü/enerjisel iletişimin yanında alışageldiğimiz dünyevi ve fiziksel yöntemler son derece sığ iletişimler. Duygusuz, derinliksiz ve darlar! Ruh İkizlerinin iletişimleri siyah beyazdan 4K renkli ekrana geçiş gibi. Kim dünyayı siyah beyaz izlemek ister ki?
  11. Az önce bakışmak bile fevkalade doyurucu ve ilahi dedim. (Yani aslında öyle demek istedim) Ancak ağlamaya ya da zangırdamaya mani olabilirseniz. Ruh İkizi'ni bulmak haddimi aşmak istemem ama, bunu ifade etmek açısından çok doğru buluyorum: Mevlana'nın Şems'i bulması gibidir. Farklı olarak, Mevlana hakikati arıyordu.
    Ruh İkizleri hakikati aramaz, yanıp tutuşacakları, birbirlerine sonsuz güven ve sadakatle açılabilecekleri bir aşkı ararlar ve buldukları şeyin o olduğunu sanırlar. Oysa bu aşk size aşığın değil aşık olmanını güzelliğini göstermek için bahşedilmiştir. Bu akıl almaz dünyada, şimdi ve burada bile ne kadar sevilebileceğinizi ve ne kadar sevebileceğinizi göstermek için bahşedilmiştir.
  12. Sıradanlaşma... Dediğim gibi, bitecek. O doğaüstü, erişilmez, dokunulmaz ilahi bağ gel git döngülerine girecek ve klasik dünyevi bir ilişkide görmeye alışkın olduğunuz çirkinlikleri, kavgaları, anlayışsızlık, dengesizlik ve kafa karışıklıklarını da getirecek bir gün. Sizi sinirden deliye çevirebilir. Milyonlarca soru aklınıza getirebilir. Ne kadar kötü olursanız olun bağ anlamında bitmeyecek dedim. Bu her neyse bizim anlayabileceğimiz, bilimsel dinamiklerini açıklayabileceğimiz bir şey değil. Bazı iddialar, açıklamalar var ancak bilimsel olarak kanıtlanabilir ve gözlemlenebilir nitelikler taşımıyorlar. Çok büyük hayal kırıklıklarına ve kızgınlıklara rağmen zaman zaman, ansızın şefkat, sevgi ve merhamet yağmurları düşecek usul usul. Gelip gidecek. Negatif durumunuzu uzun süre koruyamazsınız. 
  13. Ondan kurtulamazsınız. Neler yaşarsanız, ne kadar anlamsız, dengesiz ya da kötü olursanız olun O asla unutulmayacak. Ona karşı kesinlikle sürekli olarak kızgınlık ve nefret besleyemezsiniz. Ancak bu ilişki sürekli devam eden saçma ve negatif döngülerden ibaret bir hal aldıysa durum başka.  Birbirinizi ya da kendi enerji ve ruh sağlığınızı korumak adına, korkunç bir zaman, enerji kaybı ve kafa karışıklığı haline gelen bu iletişime son verip fişini çekmelisiniz. Aksi halde hayatınızın en büyük dramına tanık olabilirsiniz. Konuyu hayatınızın merkezine alıp bunu takıntı haline getirmeyin. Zaten bir arada olamayacaktınız. Bunu siz yapmadınız. O da yapmadı. Suçlu aramayın.
  14. Ruh ikizi durumu avuçlarınızın arasından kaymış rüya gibi bir ilişki değildir. Ruh ikiziniz rüyalarınızdaki o mükemmel ve tam uyumlu partner değildir. Ruh ikizi vakası, ilginç bir gelişme fırsatı sunmak üzere hayatınızın bir bölümüne eşlik etmiş olan incelikli bir senaryodur. Bunları hissetme fırsatı bularak ilginç bir gelişim imkanı bulduğunuz için şükretmelisiniz. Bunu eğlence ve öğreti dolu bir deneyim olarak kabul edin. Ondan alacağınızı alın, öğreneceğinizi öğrenin; kendinizi izleyip bunu öz keşfinizi gerçekleştirmek için bir fırsat olarak değerlendirin ve onu orada güzel anılarıyla bırakın. Bu halet-i ruhiyeye ve partnerinize yapışmayın. Büyük enerji kayıpları ya da dram yaşamasanız da, en iyi ihtimalle amaçsız ve anlamsız bir kısır döngüye girersiniz. 
Benim yazılarım dizlerin birbirine değdiği kadar küçük loş bir oturma odasında sımsıcak sohbetler gibidir. Şimdi yaslanın arkanıza, aşağıdaki müziği dinlerken gözlerinizi kapatın... İyi haldeyseniz tadını çıkarıp ikizinizle en derin, en güzel bir biçimde bu hali, bu müziği paylaşın. Değilseniz, koptuysanız da sorun değil. Yine doğru yerde doğru zamandasınız. En güzel anlarınızı zihninize çağırıp bu son halinizi en güzel şekilde kutlayıp vedalaşın. Zihninizde...

Hayat bu aşağıdaki parça kadar kısa! Ya bu duyguları yaşamamış olsaydınız? Ya böyle bir sevgiyi ve uyumu tatmamış olsaydınız? Tattınız işte. Kutlayın ve vedalaşın. Çok şanslısınız. Zaten bir arada olan iki şeyin birbirine kavuşması imkansızdır. Sadece bir an (ömür) için ayrı ve bireysel olma yanılgısına düştünüz.

Dünya'da iyi eğlenceler ve bol şanslar!

Bu video RT (Russia Today) haber kanalının 18.04.18 tarihinde Facebook sayfasından yayınladığı, Rus kozmonotların Uluslararası Uzay İstasyonu'nda yaptığı uzay yürüyüşünün 360 derecelik canlı videosunun incelemesini içermektedir. 

Bu videoda bu çekimin sahteliğine odaklanıp bu gibi videoların gerçekliğini nasıl sorgulamamız gerektiği hakkında bilgiler edineceğiz. Uzay çekimlerini nasıl izlemeli, nereye nasıl bakmalıyız? Hangi özellikleri aramalıyız ve neleri sorgulamalıyız?

Umuyorum bu inceleme videosu daha önce hiç bakmaya alışkın olmadığınız yerlere bakmanızı ve daha bilinçli birer izleyici/araştırmacı olmanızı sağlayacak.


Memiş Amca


 Fotoğraf: Emre Güney
Fotoğraf: Emre Güney
Nusret Yakışıklı önderliğindeki Patika Doğa'nın 20 kişilik grubu olarak 15 km.lik yürüyüşün son durağı olan Döşemealtı'na bağlı Akkoç Köyü'ne varmıştık. Yürüyüşteki son durağımız olan bu köy civarın en yüksek bölgesi olduğundan serin bir rüzgar bizi karşılamış, son bir saattir yürüdüğümüz tahıl ekili çanak gibi bir ovayı gözlerimizin önüne sermişti. Şoförümüz Nurullah Bey'in bir yakınının bu köyde bize çay ikram edeceğini biliyorduk. Arkada kalanlara evin yolunu bu köyün çocukları Dilara ve Sefa gösterdi.

Fotoğraf: Nusret Yakışıklı
Odun ateşi semaver coşkuyla fokurduyor, iki koca demliğin hakkından geliyordu. Muntazamca yığılmış odunlardan muhteşem manzaraya karşı alçak bir duvar örülmüş, ardından dört bir yanı dağlarla çevrili dümdüz bir ova kırmızı toprak boş arazilerle, tahıl ekili yeşil tarlaların çekişmesini gözler önüne seriyordu. Biz konukların yorgunluğunu almak için evden çıkan sandalyeler bu manzaraya karşı dizilmiş, en uca da semaver konmuştu. Memiş Amca'nın evinin önüydü burası.

Çaylarımızı alıp etrafa yenice yerleşmiştik ki üzeri bazlama ekmekler, zeytinler, petek bal ve keçi sütünden peynirlerle dolu bir sini önümüze geldi. Bu hiç beklemediğimiz sürpriz sadece yorgunluğumuzu almakla kalmadı, bize tam da bu yörede en doğal haliyle yetişen en temel birkaç sofralığı da tatme şansı verdi. Peynir ve ekmekler Memiş Amca'ların kendi üretimi, zeytin ve zeytinyağı kendi ürünü, bal bu köyün balıydı. Hepimizin yüzündeki mutluluğu görerek gözlerinin içi daha da gülerken gururla söylüyordu Memiş Amca.

Fotoğraf: Nusret Yakışıklı
Fotoğraf: Nusret Yakışıklı
Hiçbirimizi daha önce tanımıyordu. Kimiz, ne yaparız bilmiyordu. Bizler beton bloklar arasında yaşayan, hijeynik makinalarda elde değmeden üretilip paketlenen yüzde yüz doğal ürünlerle (!) beslenen şehirlilerdik. Yabancılara selam vermekten bile korkar olmuş biz şehirliler, şimdi geçmişimize gitmiş, kökümüze ve özümüze dönmüş, en yüksek insanî doyumu, paylaşmayı ve gönülden vermeyi bu semaverin başında yeniden hatırlamıştık. Memiş Amca hiç oturmadı. Ayakta bir yandan bizi izliyor, bir yandan ikram ettikleri ürünlerin kaynağını ve doğallığını anlatıyordu; ama satmak için değil. Memiş Amca çevresinde toplanıp soru soran bizlere bu köyün ve eskilerin hikayelerini anlatırken, gençlerin artık bunları merak etmediğinden, köy, çiftçilik ve hayvancılık kültürünü aktaracak bir yeni neslin kalmadığından yakınıyordu. İtalyanların bu bölgeye hakim olduğu zamanlardan kalma değirmen hikayelerini biliyordu. Şahinlerin tavuklarını nasıl aldığını, milli parktan salınan kurtların hayvanlarının başına nasıl dert açtığını anlattı. Yazın bile buraları terk etmezlermiş. Yine gelin dedi amca. Yeter ki gelince haber verin dedi. Yoksa beni evde bulamazsınız. Şu dağın yanındaki bahçeye, ya da öbür dağın berisindeki zeytinliğe gider gelirlermiş ama yaz kış buradaymışlar.

Fotoğraf: Nusret Yakışıklı

Memiş Amca fotoğraf çektirmek istemedi. Canlı ve sağlıklıydı. Cildi gergin ve parlaktı. Sadece gözlerinde belli belirsiz bir hüzün, bir acı vardı sanki. Sebebini ancak köyden ayrılınca öğrendim. Amca bundan 15 yıl önce, 35 yaşındaki tek evladı oğlunu vatana şehit vermişti. Şimdi bu kırsalda bunca işle evlatsız, sağ elinden yoksun ama asırlık bir ağaç gibi dikiliyor.

Emre Güney

Akkoç Köyü
Bayatbademler Yürüyüşü





David Icke'ın gerçeklik algımıza dair akılcı yaklaşımı


ya da aşağıdan düz yazı olarak okuyabilirsiniz.

Merhaba. Davidicke.com üyeleri için sunulan video cast'ımıza hoşgeldiniz. Bu hafta yine pek çok mesaj aldık.

Kevin Black'in sorusuyla devam edeceğiz. Kevin soruyor ki "Dünya Düz mü?" Düz Dünya sorusunu neden sorduğunu bilemiyorum ama... cevabım şu olurdu: Nereden bilebiliriz ki? Gerçekten dünya var mı bilebilir miyiz? Evet dünyada yaşıyoruz, öyle değil mi? Çevremizdeki bunca şey, uzaydan görülenler. Evet... Ama ne görüyoruz? Yani gördüğümüz şey... araştırılmakta olan bir saha. İnsanoğlunun burada bulunduğu durumu araştırıyoruz. Ki bu da çoğu insan tarafından gözardı ediliyor. Siz araştırmayı incelersiniz, ben ise kendim bakarım. Ne olduğunu görmem lazım. Finansal ya da politik bir manipulasyon var mı bakmam lazım. Savaş la ilgili bir manipulasyon var mı, tezgahlanmış bir terör saldırısı mı var... Bunun yapılması lazım. Ama olayın zemininde aslında realitenin anlaşılması yatıyor. 

Bizler yaşam dediğimiz şeyi deneyimliyoruz, Dünya dediğimiz şeyi deneyimliyoruz. Nedir peki o? İlk bakışta çok basit görünüyor. O bir gezegen, bir evren... ...ve katı maddeden bir nesne. Madde yani. Ama ne zaman ki... Ne zaman ki derinlere inseniz, -aslına bakarsanız o kadar derin de değil- Bunların hiçbiri doğru değil. Katı bir dünyada yaşamıyoruz. Kuantum Fiziği bunu bize uzun zamandır anlatıyor. Bizler fiziksel görünen... illüzyonik bir dünyada yaşıyoruz. Ama değil. Ve bizler bir bilgisayar oyununun... çok çok gelişmiş bir sürümünü deneyimliyor gibiyiz. Bir simulasyon. Ve insanların bilgisayar oyunlarını nasıl oynadığına bakarsanız. Yani şu sanal gerçeklikleri falan diyorum... Orada ne oluyor? İnsanlar gözlüklerini takıyor, kulaklıklarını falan takıyor, hatta... bazen özel eldivenlerini giyiyorlar. Bunun yaptığı şey aslında basitçe bizim gerçekliğimizi kırmak ve onu algılayış biçimimize müdahale etmek. Çünkü orada aslında dalgaboyu mertebesindeki iletişim, beş duyumuzca elektriksel bir bilgiye dönüşüyor ve sonra beyinle iletişime geçiyor.
Beyinde ardından bunu deşifre ediyor ve bunu bizim deneyimlediğimizi düşündüğümüz gerçekliğe dönüştürüyor.

İşte olan şey bu. Size uzun zamandır kitaplarımda bahsettiğim simulasyon. Bu simulasyon kablosuz internet gibi. Aynı o durum. Eğer kablosuz... internet olan bir yerdeyseniz onu göremeseniz de o her yerdedir. Görünmez bir biçimde varolur. Ve bilgisayar bu... bilgi alanını deşifre ederek ekranda gördüğümüz şeye çevirir. Biliyorsunuz, internetten bahsedince tüm o resimler, grafikler, filmler, yazılar... evet ama sadece ekranda. Başka yerde değil. Sadece deşifre edilip işlenmiş bir bilgi kümesi. Bu yüzden bir biyolojik bilgisayar olarak bizim yaptığımız şey de bilgiyi almak, işlemek, iletmek suretiyle kozmik internet dediğim bu alanla etkileşimde bulunmak. Kozmik bir wifi ağı gibi düşünebilirsiniz. Ve böyle yaparken bir dünyada varmışız gibi görünüyor. Ama aslında sadece onu deşifre ediyoruz. Aynı bilgisayarın vericiden gelen bilgiyi işleyip ekrana getirmesi gibi. O yüzden sanal gerçeklik bilgisayar oyunlarının yaptığı şey, eldiven, gözlük gibi gereçlerle bu sürece müdahale etmek. Bunu görüşünüzü, ve duyduğunuz sesi değiştirmekle yapıyor tabii. Bedenin beş duyusuna hitap edebilecek şeylerle. Yaptıkları şey, bu duyuları başka bilgilerle beslemek. Bunu da normalde deneyimleyeceğiniz ve "gerçek" kabul ettiğimiz Dünya'yı baskılayarak yapıyor. Acaip değil mi gerçekten? Ve birden insanlar kendilerini öyle sofistike bir sanal gerçeklik içinde buldular ki şu anda algıladıkları Dünya acaba gerçek mi? İnsanların özel gereçlerle o gerçeklikle etkileşime girdiklerini görüyorsunuz. Aslında duyularının algılayacağı formda onlara sunulmuş veriden başka şey değiller.

Şimdi soru şu. Ya halihazırda yaptığımız da buysa? Yani sahte bir gerçekliği algılamak. Bu da bizi "Dünya Düz mü?" sorusuna getiriyor. Bir Dünya var mı acaba? Nereden bilebiliriz ki? Bilgisayar nereden bilsin; ekranındaki şey gerçek mi? Nereden bilebiliriz? Biz katı gibi görülen bir gerçeklik algılıyoruz ama değil. Ve biz sadece bilgi alanında mevcut bulunan veriyi işliyoruz. Aynı bilgisayarın yaptığı gibi. Bilgiyi/veriyi değiştirin, ekrandaki görüntü değişsin. Bu yüzden, eğer bilgisayar simulasyonu tarzı bir şeyin içinde yaşıyorsak; ki ben kuvvetle muhtemel böyle görüyorum. Tamam bilim projeleri var; ama bunlar ana-akım. Dünya'nın dört bir yanından açık fikirli çalışmalar var ve bizi şu soruya getiriyor. Bu bir simulasyon mu? Bir bilgisayar oyunu gibi mi? Biliyorsunuz, bazı fizikçiler de buna değindi ve realitemizin fiziğinin bir bilgisayar oyunu fiziğiyle aynı işlediğini söylediler. O zaman kanıtlar bizi hep bu sonuca yaklaştırıyor.

Bir başka soru şu; Simulasyonu yöneten her kimse işlediğimizi veriyi de kontrol ediyor, gerçeklik algımızı, kim ve nerede olduğumuz algısını da kontrol ediyor. Yani... (tuş sesleri) sonra Enter'a basar. Ahaa, Dünya yuvarlak adamım. Baksana uzaydan görüyorum. (tuş sesleri) Enter'a basar. Allah aşkına, herkes Dünya'nın düz olduğunu bilir. Baksana uzaydan görünüyor. Bu kadar basit. Ancak ve ancak gerçeklik ve benlik gibi böyle derin konulara ya da yaşadığımız bu dünyaya veya burada yaşadığımız dair algıya işte burası cevapların olduğu yer çünkü burası tavşan deliğinin bizi götürdüğü yer.

Bu sorular, insanların sahip olduğu bu kesinlikler... mesela insanlar gelip şöyle diyorlar "ooo adamım sen delisin, bunu herkes bilir" Peki ya sen nereden biliyorsun?
─ "Eee okulda anlatıldı." 
evet, peki sonra?
─ "Medya böyle diyor, bilim öyle anlatıyor."

Pekala... Aldığın bu bilgilerin hep aynı kaynaktan geldiğini hiç düşündün mü ki? Hatta hep aynı oyundan geldiğini. Çeşitli uzmanlıklardan insanlar der ki işte bu böyle olur. Ben de bu oyuna geldim, ben de herkes gibi sahte gerçeklik tuzağına düştüm. Çoğu zaten söylediklerine inanıyor çünkü onlara göre doğru bu. Ama ne zaman ki realiteye derince ve  açık fikirlilikle bakarsanız, gerçekliği algılayış ve deneyimleme sürecimizi görmeye başlarsanız, o zaman bu büyük sorular cevap istemeye başlıyor. Burası nedir? Algıladığımız bu Dünya gerçek mi? Yoksa bu tıkır tıkır tuşlara basılıp programlanan bir şey mi? Eğer öyleyse komutları kim gönderiyor?

Yıllar önce, çok yıllar önce, 1950'lerde, Londra Planetaryumu açıldı. (Ç.N.: Uzay ve gökyüzü müzesi)
ve... Ben orta İngiltere'de, Leicester'de doğmuştum. Hiç paramız olmamıştı. Haftadan haftaya zor geçiniyorduk. Bir gün bir şey oldu. Babam şu banka tatillerinden birinde çıkıp geldi. Merdivenlerden indi ve Londra'ya gideceğimizi söyledi. Ne?! Bu aşağı yukarı 50'lerin sonunda oluyor. Yani ben de 6-7 yaşlarındayım. Harikaydı. İlk kez buharlı trene de binmiştim. Londra'ya vardık ve... Babam dedi ki "Londra Planetaryuma gidiyoruz!" Ne olduğunu bile bilmiyordum. Üstelik babamın astronomiye kesinlikle hiçbir ilgisi yok, hayatında bundan bahsetmedi, hiç bunu anmadı ama şimdi Londra Planetaryumuna gidiyoruz.

Buradan şuraya geleceğim... İçeri girdim, gündüzün ortasındayız, oraya oturdum, küçük bir çocuğum, ışıklar söndü... Ve birden gece gökyüzü üzerimdeydi ve bana bakıyordu. O gün bir şey beni dürttü ve düşünün; küçücük bir çocuğum. Bunu o zamandan beri aklımda tutarım. Gerçek miydi, yoksa bir film miydi sadece?
Gece baktığımız gökyüzünden bahsedersek, öylece bakıyoruz... Onca yıldızlar, Binlerce nesne, milyonlarca yıldız, milyarlarca ışık yılı uzaklıklar... bahsettikleri o korkunç mesafeler. Sadece bizim onları görebildiğimiz formda mevcutlar. Bunu da beynin sadece 2 cm küplük kısmı yapıyor. Gördüğü bilgiyi işleyip bizim için algılanabilir olan gerçekliğe çeviriyor. Çünkü zaman diye bir şey yok. Aslında uzay da yok. Hepsi illüzyon. 

NASA çelişkilerini anlamak için bir rehber


Yaptıkları işi havalı ve zor göstermek için hikayeler uydurdular. Şimdi bu hikayeler başlarına bela oluyor. Dünya'nın atmosferini nasıl da yarıp geçtiklerini anlattılar, bazen yörüngeye yerleştirdikleri teknoloji dehası uydularını anlattılar. O da yetmedi, 20 yıl önceki teknolojiyle 1997'de ta Satürn'e giden ve görevini tamamladığı geçen sene gezegenin atmosferine sokularak intihar dalışıyla emekliye ayrılan Cassini uzay aracı söz konusu. Muhteşem bir Holywood filmi gibi hayranlıkla izlendi. İnsanoğlu gelişmişliğinin sınırlarında, henüz insansız da olsa tüm güneş sistemine yayılabiliyor, ve Mars'ta koloni kurmanın hazırlıklarını yapıyor. 

Uzay konusunu çekirdek çitlenerek izlenecek efekti bol bir eğlence aracı olarak devam ettirmek istiyorsanız elbette bu halen mümkün. Gerçekleri bilmek ağır basıyorsa, yalanı anlamak, uzay programlarına olan umudu, merak ve heyecanı yeniden ele almak için bize öğretilen şu üç zorlu unsuru iyi anlamamız gerekiyor. 

Bunlar yeryüzüne yakından uzağa doğru şöyle sıralanıyor;
  1. Van Allen Kuşağı
  2. Asteroid Kuşağı
  3. Kuiper Kuşağı

Uzaydaki(!) bariyerler

Van Allen Kuşağı (Van Allen Belt) nedir?

Van Allen kuşakları ve konumları
Kuşağın içinde güneş fırtınları, radyasyon seviyeleri ve dünyaya etkileri gibi bilgileri bize sağlayan cihazlar (probe) bulunmaktadır. Güneş fırtınalarında güçlenip büyüyen ve birbirine yaklaşan Van Allen kuşakları bu hat içinde bulunan cihazlarda ve daha aşağıdaki uydularda iletişim ekipmanlarını etkilemekte, elektriksel sorunlara yol açabilmektedir. Daha önemlisi, bu kuşakta uzun süre bulunmak insanlı uzay yolculukları için şimdiye kadar bilinen en büyük risk ve engeldir. NASA, 60'larda Ay'a astronot gönderilebilmesini kuşağın ince bir kısmına kısa bir süre maruz kalınmasıyla açıklamakta. Ne var ki günümüzde bu kuşağın geçilemezliği tartışılıyor ve daha iyi uzay araçları tasarlanmaya çalışılıyor.

Van Allen, çoğunluğu Dünya'nın manyetik alanınca yakalanmış güneş fırtınalarından gelen yüksek enerji yüklü parçacıklardan oluşan bir bölgedir. Yüzeye 500 km ila 58.000 km. mesafe içinde yer alan iki katmandan oluşan kuşak 1958'de keşfedilmiştir ve 2012'deki gözlemlerden sonra, üçüncü bir katmanın daha belirebildiği tespit edilmiştir. Adını ABD'nin 1958'de fırlattığı ilk uydu Explorer 1 ile keşfe önderlik eden James Van Allen'den almıştır.

Kuiper Kuşağı (Kuiper Belt) nedir? 

Kuiper Kuşağı, donut (şişman bir simit ya da geometri diliyle torus) şeklinde olup, Neptün yörüngesi ötesinde yer alan yüzlerce milyon buzlu kütleden oluşan bir kuşaktır. Mars ile Jüpiter arasında yer alan asteroid kuşağına benzer, ancak ondan 20 kez daha geniş bir alanı kaplar ve 20 ila 200 kat daha fazla kütle içerir. Kuiper kuşağında yer alan buz kütleler metan, nitrojen, amonyak ve sudan oluşur. 

Kuiper Kuşağı ve konumu
Kuiper kuşağında bilinen en az 3 cüce gezegen bulunur. Bunlar Pluto, Haumea ve Makemake'dir. Güneş Sistemi'ndeki bazı uyduların da Keiper'den edinildiği düşünülmektedir. Bunlara örnekler Neptün'ün Triton'u ve Satürn'ün Phoebe'sidir. 

Kuiper kuşağında küçük buz yığınları ile 100+ km. çaplı kütlelere kadar milyonlarca cisim bulunur. Tahminlere göre bu kütlelerin 35.000'den fazlası 100 km'den büyük çapa sahiptir. Bu da bize Kuiper kuşağının cisim sayısı ve kütleleri bakımından asteroid kuşağından yüzlerce kat daha büyük olduğunu gösteriyor. Pluto bu kuşakta yer alan en büyük cisimdir. Bu konumu itibariyle 2006'da gezegen statüsünden çıkarılmış ve cüce gezegen sınıfına katılmıştır. Kuşakta 20 km. çap ve altında kalan boyutlarda da 100 milyon daha küçük parça olduğu tahmin ediliyor. 


NASA zaten alçak dünya yörüngesini bile geçemediğini defalarca söyledi. Üstelik alçak Dünya yörüngesi daha henüz uzayın başlangıcı. Şimdi, tüm bu anlatılanları uzay programları ile ilişkilendirip iyi bir şekilde bağlamak için NASA görevlilerinden ve Obama'nın ağzından söylemleri içeren şu videoyu mutlaka izleyelim. 

video görünmüyorsa tıklayın (eğer tek video görüyorsanız ilki bu bağlantıda)

Rahatlayın, sıkıntı yok. Dünya hala eğlenceli bir yer.
Kaynaklar: 


Arayış hiç bitmeyecek

O ölene dek

surreal painting from Nicoletta Ceccoli
Gözalıcı dünyada gerçeği ararken 
Doğru ya da yanlışı arayabilirsin. Ama bunlar kişi, açı ya da taraflara göre değişir. Eğer doğru ve yanlışın üzerindekini, yani katıksız gerçeği arıyorsan tarafsız olmalısın. Taraflı olan gerçeği göremez. Taraflı bir bakış, filtreli gözlük gibi davranıp, gözünün önündekini görünmez kılıyor. Hiç alışkın olmadığımız ve doğasını bilmediğimiz bir gerçeklik gözümüzün önünde duruyor, ancak onu algılamıyoruz! Neden? Çünkü onun orada olmasını beklemiyoruz ve beynimiz, ve deneyimlerle programlanmış duygularımızın da esaretindeki algılarımız onu yoksayıyor ya da beyin tanık olmaya alışkın olduğu verilerle düzeltme yapıyor ve gerçekliğin üzerine sahteyi yazıyor; güncellemiyor.

Gerçek, kuvvetle muhtemel hiçbir tarafın işine gelmeyecek bir doğaya sahip. Bu yüzdendir ki tüm taraf ve kutuplar onu gizlemek için, ancak ve ancak bunun için işbirliği yapabiliyor. Hiçbir şekilde birarada olamayan bu azılı düşman kuvvetler ancak ve ancak gerçeği saklamak için müthiş bir uyum içinde çalışıyorlar. Bu gerçek hepsinin tahtını, kitleleri kontrol gücünü etkileyen, geçersiz kılan bir gerçek. Bu açık, kesin ve net!

Bugün bilim bile evriliyor ve doğruları yanlışları değişiyor. İşimiz gerçekle mi, yoksa onun bunun sadece şartlar ya da duygularıyla bile değişebilen doğrularıyla mı? Soytarılıkları bırakıp gerçeği merak edecek miyiz? Tüm fikirlerden, kazanılmış deneyimlerden ve perspektiflerden arınmış halde bakabilirsek belki! Doğduğumuzdan beri sayısız deneyim ve bilgi bombardımanı ile sürekli bir programlanma halindeyiz; hem görünür, hem görünmez yöntemlerle. Çoğumuz bunun farkında bile değil.

Bir balığa karayı anlatsan, bu suyun dışında başka alemler var, başka dinamiklerin işlediği bir yaşam var desen sana inanır mıydı? İnanmayı bırak seni delilikle, duygusal ve ruhsal sorunlarla ilişkilendirirdi. Ne yazık ki O balık hep balık olarak kalacak! Kaçarı yok. O bir balık!

Taraflar

Ruhsal gelişim, duygusal arayış, kişisel gelişim, dünyevi gerçekler ya da bir sebeple buraya geldin ve bu yazıyı okuyorsun. Çok pis oyuna geldin. Ben geldim ondan biliyorum. Sana sadece farketmesi kaldı. Uyuşturdular bizi ve kendi oyunları arasına kattılar. Buna dahil ettiler. Doğu mitlerinin, doğulu -gerçek- öğretilerin, gerçek ruhsallığın yerini bir şey alması gerekiyordu. Batıdan ne dalgalar ne dalgalar yükseldi. Amerikalı ve Avrupalı sayısız bilgi, sayısız senaryo ve kurgu birbiri ardına kitapları doldurup raflara yerleşti, sinemalara girdi ve sayısız siteler kuruldu. Kanatlı kutsal varlıklar -sağ olsunlar- bize kol kanat gerdiler ve insanların seçkin olanlarıyla bağlantı kurup bizimle iletişime geçtiler.

Ashtar "avcumun içindesiniz" derken
Kanatsız olan (kız yazııık) kutsal varlıklar da vardı ama onlar da gemilerle üzerimizde yine yardım için çırpınıyorlardı ve bizim bilincimizi açmak için canla başla çalışıyorlardı. Kötülerin sonu gelecekti. Eli kulağındaydı. İşte her şey çöküyordu. Kötüler bugün bir kayıp daha verdi. Siz iyisiniz ama embesilliğinizden kaybediyorsunuz, iyisiniz ama siz, özde... İşte kötüler şimdi bir banka kaybettiler, geçen hafta ise küresel çapta tutuklamalar olmuştu ve şu cephe iyice yıkıldı. Bu arada kanatsız (ama uzay gemili) yüce varlıklar ise Hasidik Okyanusu altındaki bir sürüngen ya da Kabal üssünü yok etmiş ve ışıktan olanlara büyük bir avantaj daha sağlamıştı. Haftaya çıkmaz tüm dünya insanlarına bir fon eşit olarak dağıtılıp dünyada cennetin kurulumu başlayacaktı. Evet... Galaktik Federasyon ve Dünya-dışı kurtarıcı varlıklar, çeşit çeşit melekler, Siriuslular, Arkturuslular, Hathorlar, Sheldan Nidle, Salusa vs. derken dile kolay, belli bir ekol olarak yaklaşık 15 senemiz böyle geçti. Ben gerçeği göremedim! 

Bu ilk bakışta pozitif görüntülü mesajlar çok sinsi bir plan içeriyordu. İnsanları dualitik tuzağa düşürmek! Bir dış kaynaklı operasyon umuduyla duygusal ve bilinçsel olarak bağımlı edip, operasyonel olarak felç etmek. İyi - kötü savaşı, ışık - karanlık savaşı, insan - sürüngen savaşı, zengin - fakir savaşı, yer - gök çekişmesi, gelişmiş - ilkel eziklemesi. Yedim ben! Bunu açıkça yapmadılar. Kelimeler çok tatlıydı ve umut vaad ediyordu. 

Tuzağın deşifresi

Herkes bunlardan aldıklarıyla kendi kişiliği, ruhsal gelişmişliği, kendi deneyimleri ve duygusal durumları etkisi altında -gelecekteki- kendi yuvasını kurdu. Ben de -belki paralel bir evrende- sonunda huzuru bulduğum, sıcak, gerçek ve kimsenin hiçbir şey saklayamadığı, ancak dürüst ve doğru olanların girebildiği, neşeli ve insanlığa adanmış, sevgide engel bulunmayan bir kardeşliğin hüküm sürdüğü dünyayı kurdum. O resim hala aklımda. Cıvıl cıvıl, yeşil tepelerde, elele tutuşmuş dans eden insanlık hala gözümün önünde. Kurduğum O dünya hala orada bir yerlerde benimle can buluyor, ama sinirlenip de beni buraya kadar dinlemeyenler asıl söylemek istediğimi ve duygularımı hiç bir zaman bilemeyecek. O mesajlar, o yazılar ve öngörüler bir cennetin, huzurlu, neşeli bir dünyanın resmini çizdi bana. Bana gerçekte ne aradığımı, beni neyin mutlu ettiğini farkettirdi belki. Bakabileceğim en optimist bakış açısıyla...

 surge of fur painting by ToronnSonra bu yarattığım, gözümün önünden ayrılmayan kutlu dünya imajına bağımlı oldum. Anda yaşayamıyordum ve karanlığa, sürüngenlere, Kabal'a, İlluminati'ye, cahilliğe, ilkelliğe olan öfkem giderek arttı. Bekliyordum... Olmasını, bitmesini, ve hatta sürpriz bir şekilde gebermeyi bekliyordum. Çamura saplandım! Eskisinden bile dualitik olmuştum. Savaşın ve gürültünün, tam ortasında kalmış, eğilmiş üzerimden geçen şarapnelleri izliyordum. Zihnim karmakarışık, sürekli bağımlısı olup yıkılan, ve sonra tekrar üstüne yeni bir revizyonu kurulan hayallerin kölesinde tutkuyla -sözümona- ışığa adanmış ama delik deşik, dağılmış bir bilinç halindeydim. Dengeden, huzurdan, dinginlik ve sağduyudan muzdarip bir obsesif! İçindeyken bunların bu kadar farkında değildim. Şimdi dışardan gözlem yapabiliyorum ve pek tabii bazı noktaları bu yazıda biraz da abartmayı doğru buluyorum. O dönem ne kendim, ne bir başkası bunalımda olduğumu bile düşünmezdi. Öyle değildi de belki. Ama kanser tüm zihnimi sarmıştı. Kurtuluşun başka tüm yolları kapanmış ve her şey dış güçlere ya da gelişmelere bağlanmıştı. Başlı başına bu bilincin milyonlarca insanda yürürlüğe girmesi bile oyunu yazanların onu kendi lehlerine gerçeklemesine yeterliydi. Kendimi hiç de ışığa yaraşır olmayan bir konumda ve ruh halinde buldum!

Bu yazı bu yollardan geçmek üzere olup da henüz bu perspektifte olan canlara adanmıştır; olur da bir kestirme sağlar diye.

Üçüncü açı

  1. İyi (ışık)
  2. Kötü (karanlık)
  3. Nötr (ya da hep/hiç/toplam) aslında kainat
    Ben buna Tanrı'nın gözü diyorum. Kutuplu değil, bütüncül, yargısız bir bakış.
Tanrısal işime gelir ve kolaya kaçmak olur ama ben olayı Tanrısal ya da ilahi değil de evrensel ve tüm görüşleri kapsayan bir yaklaşımla açıklamaya çalışacağım. Evrenin her ölçekte kendini tekrar ettiğini biliyoruz. Atomik ölçekte bir yapının nesnel bir ölçekte hatta insan ilişkilerinde bile tekrar ettiğini görebilirsiniz. Her şey kendi içinde artı ve eksiyi, yani pozitif ve negatifi, yani ışığı ve karanlığı aynı anda taşıyor. Başka şansı yok, yani doğası bu. Doğası bu ikisinin birbirinden vazgeçemeyişi ama çekişmesi üzerine kurulu. İkisi bir arada bu savaşı vermeden ya da birbirine evrilip durmadan da toprak yeşermiyor, ağaç büyümüyor, yumurta döllenmiyor, canlı yetişmiyor. Artı ve eksinin savaşı ve dansı, ya da sürekli birbirleri arasında yaşadıkları dönüşümler olmadan bu dünya altımıza serilemez, bu gök üzerimize çekilemezdi. Dahası kendi varlığımız yine bu savaştan ve birlikten doğdu. Artı ve eksi arasında sadece tek mutlak, değişmez ve çiğnenemez anlaşma var. Başka hiçbir kural yok. 

 illustration by Nela DunatoTek kural: Ayrılsak da beraberiz. Bu çekirdeğin -atom ölçeğinde konuşuyorum- alanından çıkmak yok arkadaş. Çarpacağız, iteceğiz, ayrılacak, birleşeceğiz ama tek başına varolmak yok! Gitmek yok. Sen ve ben! Yakıp yıkarlar da, birleşip var ederler de... Bunu en güzel biyoloji ve kimyadaki dinamiklere biraz olsun vakıf olanlar çok iyi anlayacaklar. İyi ya da kötü kendi başına asla varolmayacak! Oluşumlarının sınırı ve kuralı yok. Birlikte kalmak zorunda olmaları dışında hiçbir kural ve müdahale yok. Kurallar ve kıt algılar insan bilinçlerine mahsus. Bir şeyi zıt kutuplar şeklinde etiketleyip şartlananlar bizleriz. Ve pek tabii bu algı bize doğuştan başlayarak aşılandığı için. Para ile yoksulları doyurabilirsiniz. Para ile kitlesel imha silahları yapıp insanları öldürebilirsiniz. Para kötü müdür? Para iyi midir? Para bir araçtır. Bu kadar. Fazlası yorum, dolayısıyla boş laf ve kıt algıdır. 

Daha yüksek gelişmişlik ve daha üstün bir medeniyet olmak dahi kusursuz insanlığın ve mükemmel yaşam alanlarının kurulmasına yetmeyecek. Çünkü buranın görevi ve dinamikleri bu. Burada hep savaşlar oldu. Aztekler'den Mayalar'a, Mu'dan Atlantis'e, piramitler zamanı kadim Mısır'a... Hepsi bizden gelişmişlerdi ama savaşlara ve uyuşmazlıklara, kavgalara kurban gittiler. Hiçbir şey tarafından yok edilmeyenler de kendi güçlerinin, doyumsuzluklarının ve arsızlıklarının altında kalarak kendilerini yok ettiler. Bu dünyada bu yoldan kurtuluş yok. Kurtuluşu gerek metod olarak, gerek olaysal ve nesnel olarak, gerek konum olarak yanlış yerde, yanlış şekilde arıyoruz. 

Kurtuluş yolu

Siz hiç doğu mistisizminin dünya işleriyle, ülkelerin savaşlarıyla uğraştığını duydunuz mu? Sorumluluğu üzerine alır ama sokağa çıkıp savaş ilan etmek için değil. Çıkış, kurtuluş içerdendir. Dünyayı bir ilüzyon, boş oyalamaca olarak görür ve mücadeleyi içinde verir. Dışı değil içi esas ve gerçek kabul eder. Manastıra geleni doyurur, kucağını açar. Adaylar konuşmadan manastırın işine gücüne koyulur ve şaşmaz bir şekilde günlerinin önemli bir bölümünü de sahte benliklerinden, yani egolarından, yani kendilerinden kurtulmaya adarlar. Ben'in ölümü gerçekleşmelidir. Başka yolu yok!

Mooji'nin de ustası rahmetli Papaji şöyle demiş: "Hakikati idrak etmek istiyorsan sen yok olmalısın!" Çözüm iç çalışması. Sen aydınlanmadan bu dünya aydınlanmayacak. Ve sen kimseyi aydınlatamazsın. Herkes yalnızca kendisi, kendi içinden gerçekleşecek bir aydınlanmayla sonsuz, kalıcı ve gerçek doyumu, mutluluğu yakalayabilir. Bu dünyada madden edinilecek nesnelerle, varlıklarla, çalışmaktan özgürleşmekle, dünya seyahatleriyle, şehvetli bir aşkla asla kalıcı ve gerçek bir mutluluk elde edilemeyecek. Çünkü egonun istekleri, egonun suçlamaları, egonun eksiklik duyguları, doyumsuzluğu, suçlamaları, hırsı ve arsızlığı asla bitmeyecek. ASLA! Tek yol şimdi ve burada tüm bu kavganın ve kusurlu, hatalarla dolu insanlığın arasından inzivaya çekilip ASIL YOLA çıkmak. Entelektüel bilgiden, kitaplardan, seminer, sertifika ve madalyalardan bahsetmiyorum. Egonun kendini tatmin, kendini ispat ve elitizm tuzaklarıyla bizi erteleme tuzaklarından bahsetmiyorum. 

Bu inziva ve gerçek, kalıcı aydınlanma yoluna muhtemelen hiçbirimiz koyulmayacağız. En azından bu yazıyı okuyan hiç kimse. Bu yolu kabul edecek ve seçeceğiz elbet. Ama egolarımızın onu erteleyip hep bir bahane, hep bir uygun zaman, hep bir uygun şart ve usta bekleme tuzağından asla çıkamayacağız. Yoksa çıkabilecek miyiz?

Siz hayatınızdan böylece mutluysanız durun! Bu size yeterli geliyor ve doyum içindeyseniz olduğunuz yerde kalın! Demek ötesini bir anlık olsun hiç aramamış ve hissetmemişsiniz. Uykuda kalın ve sakın ayarlarınızla oynamayın. Sessizce çıkalım biz.

Not: Yazımın ilk iki bölümünde bahsettiğim sinsi tuzakları farketmemin ve o görüşlerden ayrılmamın üstünden yaklaşık iki yıl geçti. Büyük fırtınalar koptu. Kurtuluş yolu hakkında emin olmamın üstündense ancak altı ay geçti. Bu yılın son yarısında Mario Mantese'in iki kitabı Gerçekte Sen Nesin ile Sessizliğin Ülkesinde kitapları ve Michael Langford'un Rüyadan Uyanmak kitabının etkisi altındayım ve bu yazıya büyük katkıları oldu. Aynı kafadaysak ve benimle aynı hasretlerle yanıp tutuşuyorsanız bunlar hayatınızın en önemli üç kitabı arasına girebilir. Tavsiye ederim.


Emre Güney
19/12/2017


Gurdjieff'ten insan iç dünyası ve özgürlük üzerine...

Gerçekten özgür müyüz?
Kendimizi bilmek için çaba harcıyorsak özgürlük için de çaba harcamalıyız. Kendini bilme ve daha ileri doğru kendini geliştirme görevi o kadar önemli ve ciddidir ve o kadar yoğun bir çaba ister ki, bunu eski tarzda ve diğer işlerimizin arasında yapmak olanaksızdır. Bu vazifeyi üstlenen biri bunu yaşamında ilk sıraya koymak zorundadır çünkü yaşam önemsiz şeylere harcanamayacak kadar kısadır.

İnsanın bu araştırmasında zamanını yararlı bir şekilde harcamasını her türlü bağlılıktan özgürleşmek dışında ne sağlayabilir?

G.I.Gurdjieff
Özgürlük ve ciddiyet. Tabi burada çatık kaşlar, büzülmüş dudaklar, dikkatle yapılan hareketler ve dikkatle seçilen sözcükler yoluyla gösterilen bir ciddiyetten değil, bu araştırmada kararlılık ve devamlılık, yoğunluk ve tutarlılık getiren bir ciddiyetten söz ediyoruz, yani kişi dinlenirken bile asıl vazifesine devam etmektedir.

Sorun kendinize, özgür müsünüz? Maddi anlamda güvencedeyse, yarını için endişelenmesine gerek yoksa, geçimi için bir başkasına ihtiyacı yoksa veya yaşam koşullarını kendisi belirleyebilecek durumdaysa pek çok kişi bu soruya "evet" diye yanıt verme eğilimindedir. Fakat bu özgürlük müdür? Özgürlük sadece dışsal koşullar meselesi midir?

Diyelim ki çok paranız var. Lüks içinde yaşıyor, saygı ve itibar görüyorsunuz. İyi organize ettiğiniz işinizi yürüten insanlar son derece dürüstler ve size bağlılar. Tek kelimeyle çok iyi bir hayatınız var. Belki kendinizi tamamen özgür biri olarak görüyorsunuz, ne de olsa zamanınız tamamen size ait. Sanattan çok iyi anlıyor, bir fincan kahve içimi süresinde dünya sorunlarını hallediyor, hatta gizli ruhsal güçlerin geliştirilmesiyle bile ilgileniyorsunuz. Ruhun sorunları size yabancı değil ve felsefi fikirler konusunda son derece bilgilisiniz. Eğitimli ve çok okuyan birisiniz. Bazı konularda derin bilgiye sahip olduğunuzdan, zeki biri olarak tanınan bir insansınız çünkü her türlü uğraş içinde yolunuzu kolayca buluyorsunuz; siz kültürlü insanın bir örneğisiniz. Kısacası gıpta edilecek birisiniz. 

Sabahleyin kötü bir rüyanın etkisi altında uyanıyorsunuz. Bu hafifçe sıkıntılı ruh hali biraz sonra kayboluyor fakat halsizlik ve hareketlerinizde belirsizlik tarzında üzerinizde izini bırakıyor. Saçınızı taramak için aynaya gidiyor ve kazayla tarağınızı yere düşürüyorsunuz. Onu yerden alıyor ve tozunu alırken tekrar düşürüyorsunuz. Bu kez sabırsız bir şekilde tekrar yerden alıyorsunuz ve bu yüzden de üçüncü kez düşürüyorsunuz. Havada yakalamaya çalışıyorsunuz fakat bu kez de aynaya çarpıyor. Tutmak için hamla yapıyorsunuz. Şangır!.. O çok gurur duyduğunuz antika aynanızda yıldız biçimli çatlaklar oluşuveriyor. Lanet olsun!.. Hoşnutsuzluk kayıtları çalışmaya başlıyor. Sinirinizi başka birinden çıkartmalısınız. Hizmetçinizin, gazeteyi sabah kahvenizin yanına koymayı unuttuğunu fark ediyorsunuz, sabrınız taşıyor ve evde bu lanet adama artık daha fazla dayanamayacağınıza karar veriyorsunuz. 

Sonra dışarı çıkma vaktiniz geliyor. Havanın güzel olması, gideceğiniz yolun da uzak olmamasından yararlanarak arabanız sizi arkadan takip ederken yürümeye karar veriyorsunuz. Parlak güneş sizi biraz yumuşatıyor. Kaldırımda bilinçsiz bir şekilde yatan bir adamın çevresinde toplanmış olan kalabalık dikkatinizi çekiyor. Seyredenlerin de yardımıyla adam bir taksiye konulup hastaneye götürülüyor. Sürücünün yüzünün o andaki halinin size ne kadar aşina geldiğini, sizde bazı çağrışımlar uyandırdığını ve size geçen yıl yaptığınız kazayı hatırlattığını fark ediyorsunuz. Neşeli bir doğum günü partisinden eve dönüyordunuz.
Pasta ne kadar da lezzetliydi!.. Şu sizin sabah gazetenizi unutan hizmetçi de kahvaltınızı mahvetti doğrusu. Niçin bunu şimdi telafi etmeyesiniz? Ne de olsa kahve ve kek son derece önemlidir. İşte bazen arkadaşlarınızla gittiğiniz ünlü kafe. Peki ama niye şu kaza aklınıza geliverdi? Sabahki tatsızlığı neredeyse tamamen unutmuştunuz. Şimdi kekiniz ve kahveniz gerçekten size lezzetli geliyor mu?

Yan masadaki iki bayanı görüyorsunuz. Ne kadar çekici bir sarışın! Size bir göz atıp arkadaşına fısıldıyor, "İşte hoşlandığım türde bir erkek..."

Tabi ki bu dertlerinizin hiçbiri de zaman harcamaya veya kendinizi üzmeye değmez. Sarışın bayanla karşılaştığınızda ruh halinizin nasıl değiştiğini ve orada olduğunuz sürece nasıl aynı şekilde kaldığını fark ettiniz mi? Neşeli bir melodi mırıldanarak eve dönüyorsunuz ve kırık ayna sizde sadece bir gülümseme uyandırıyor. Ama sabahleyin yapmak üzere çıktığınız iş ne oldu? Bunu daha yeni hatırlıyorsunuz. Ne aptallık! Yine de hiç sorun değil. Telefon edebilirsiniz. Ahizeyi kaldırıyorsunuz ve operatör size yanlış numara veriyor. Tekrar arıyorsunuz, yine aynı numara. Adamın biri sert bir şekilde sizi uyarıyor, bunun sizin hatanız olmadığını söylüyorsunuz, kısa bir tartışma oluyor ve siz bir aptal ve ahmak olduğunuzu öğrenerek şaşırıyorsunuz ve eğer bir daha arayacak olursanız!.. Ayağınızın altındaki buruşmuş halı sizi rahatsız ediyor ve size gelen bir mektubu getiren hizmetçinize azarlayan sesinizi duyuruyorsunuz. Mektup saygı duyduğunuz ve fikirlerine değer verdiğiniz bir adamdan. Mektubun içeriği o kadar övücü ki siniriniz yavaş yavaş geçiyor ve yerini, bu övgülerin yol açtığı hoş bir mahcubiyetin duygusu alıyor. Okumayı bitirdiğinizde artık son derece sevecen bir ruh hali içinde bulunuyorsunuz.

Özgür adamın bir gününü tasvir eden bu tabloya devam edebilirim isterseniz. Belki de abarttığımı düşünüyorsunuz. Hayır, bu, hayattan alınmış gerçek bir senaryo.

Bu, hem evindeki hem de dışarıdaki yaşamında iyi biri olarak bilinen bir adamın yaşamından bir gündü, aynı akşam kendisi tarafından da çağrışımsal düşünme ve hissetmenin canlı bir örneği olarak tanımlanmış olan bir gündü. Eğer diğer insanlar ve  şeyler, bir adamı kendi ruh halini, işini ve kendisini unutacak denli ele geçiriyorsa, özgürlük bunun neresinde bana söyler misiniz?

Kaynak: Gerçek Dünyadan Manzaralar  - G.I.Gurdjieff - Bilyay Yayıncılık
GIF Görseli: butteryplanet@tumblr


Pozitif/olumlu düşünmek erdem mi?


Size de hiç "olumlu düşün" ve tüm problemlerin uçsun gitsin dendi mi?
Ya da hayatınızdaki hedeflere ulaşmak için olumlu niyetlerle onu görselleştirin dendi mi?
Biliyorsunuz, özellikle Dost Kazanma ve İnsanları Etkileme Sanatı (1936) ya da Düşün ve Zengin Ol (1937) gibi kitaplardan bu güne bu felsefe pek popüler. Peki ama bu felsefe gerçekten hayatlarımızı daha anlamlı ve tatmin edici kılıyor mu? Pek değil.

Aksine, Osho gibi bir guruya göre pozitif düşünme felsefesi bu konuda ortaya atılmış en büyük saçmalık.

osho pozitif düşünce
Osho


Pozitif düşünmenin neden faydası yok?


Osho'ya pozitif düşünce hakkında fikri sorulduğunda Osho bunun faydadan çok zarar getirdiğine inandığını söylemiş. Peki neden? Çünkü bunun realiteyi reddetmek olduğunu ve kendimize karşı dürüst olmayan bir davranış olduğunu savunuyor:


"Olumlu düşünme felsefesi" gerçek dışıdır ve hiç dürüst bir davranş değildir. Bu, kesin olan bir şeyi görüp yine de bunu reddetmektir; ki bu da hem kendini, hem de diğerlerini kandırmaktır.

Pozitif düşünme akımı Amerika'nın insan düşüncesine aşıladığı en büyük felsefik saçmalık. Dale Carnegie, Napoleon Hill ve Hıristiyan rahip Vincent Peale gibi ünlülerin başı çektiği birçok insan bu absürd fikirle zihinlerini doldurdu ve bu fikri yaydı.

Bu fikir özellikle vasat zihinleri uyuşturuyor...

Dale Carnegie'nin kitabı Dost Kazanma ve İnsanları Etkileme Sanatı, neredeyse İncil kadar çok satmış bir kitap. Hiçbir kitap bunu kadar popülerliğe yaklaşamadı.

Hatta İncil daha çok ücretsiz dağıtıldığı ve dayatıldığı için bu kitapla kıyaslanmamalı bile. Oysa Dale'ın kitabını insanlar satın aldılar ve bu kitap bu ve benzeri ideolojide bir çok başka kitabın doğmasına sebep oldu. Bu bana göre mide bulandırıcı.

... bütün bu olumlu düşünme, pozitif tarafı görme ve karanlık yüzü reddetme akımını Dale Carnegie başlattı. Ama siz karanlık tarafı görmeyerek onu yok ettiğinizi mi sanıyorsunuz? Sadece kendinizi kandırıyorsunuz. Gece orada olacak. Sen 24 saat boyunca gündüzü yaşadığını düşünebilirsin. Ama senin öyle düşünmenle günde 24 saat gündüzü yaşıyor olmayacaksın.

Negatif olan da en az pozitif olan kadar yaşamın parçasıdır. Onlar birbirlerini dengelerler."

Osho Düşün ve Zengin ol kitabı için de şu fikirleri öne sürmüştür:

"Napoleon Hill'ı fakir bir adam olarak hatırlıyorum. Bu bile Onun felsefesinin işe yaramadığını görmek için yeterli bir kanıt. Sonradan, kitabını satarak zengin oldu.
Onu zengin eden olumlu düşünme değildi. Onu zengin eden şey dünyanın dört bir yanında kitabını satın alan ahmaklardı. Onu zengin eden şey, kitabı için verdiği emek, çaba ve çalışmasıydı. Ancak kitabın çıktığı ilk günlerde O kitapçı dükkanlarında bekliyor, insanları kitabını satın almaları için ikna ediyordu. 

Bir gün Henry Ford'un son model arabasıyla hafif bir şeyler okumak için bu kitapçılardan birine geldiği ve Napoleon Hill ile arasında geçen bir konuşma anlatılır. Napoleon Hill bu fırsatı kaçırmak istemez ve Henry Ford'a giderek "Yeni, müthiş bir kitap çıktı; bunu okursanız çok mutlu olacaksınız; üstelik bu yalnızca bir kitap değil, aynı zamanda kesin bir başarı yöntemini anlatıyor" demiş. Henry Ford adama bakmış ve "Kitabın yazarı sen misin?" diye sormuş. Napoleon Hill da gururla "Evet kitabı ben yazdım" demiş. 

Napoleon şu konuda gurur duyabilir. Bu yazılan kitap bir eserdir. Çünkü ıvır zıvırdan tutulan bir eser yaratmak ustalıktır. 

Henry Ford kitaba hiç dokunmadan Napoleon'a tek bir soru sormuş: "Buraya kendi arabanla mı yoksa otobüsle mi geldin?" Napoleon Onun ne demek istediğini anlamamış ve "tabii ki otobüsle geldim" demiş. 

Henry Ford, "Dışarıya bak. Bu benim özel aracım ve ben Henry Ford'um. Başkalarını kandırıyorsun. Kendi araban bile yok ama Düşün ve Zengin Ol diye kitap yazıyorsun. Ama ben düşünmeden zengin oldum. Bu yüzden buna takacak değilim. Sen düşün ve zengin ol! Zengin olunca yanıma gel. İşte o zaman kanıtlarsın. Kitap buna kanıt değil." 

Napoleon Hill'ın zengin olduktan sonra bile Henry Ford ile görüşmeye cesaret edemediği söylenir. Ama Henry Ford ile kıyaslandığında, O her zaman fakir bir adam olmuştur ve fakirliğe bağlıdır. Henry Ford'un mantığı ise son derece açıktı. 

Diyor ki "hayır, salt pozitif düşünceyle ilgili hiçbir felsefeye, düşünerek bir yere gelinebileceği fikrine inanmıyorum"

Kısmi gerçekliğe bel bağlamak tehlikelidir

olumlu düşünmek negatifi bastırmak hatadırOsho aynı zamanda sürekli pozitif düşünmeye zorlanmanın hayatlarımızın asıl gerçekliğini reddetmek olduğunu, bunun da dönüp dolaşıp bizi "ısıracağını" söylüyor ve şunları ekliyor:

Bana "Pozitiflik felsefesine karşı olup olmadığımı" soruyorsunuz. Evet, karşıyım; çünkü aynı zamanda negatiflik felsefesine karşıyım.


Tek tek ikisine de karşı olmalıyım çünkü her biri gerçekliğin bir yarısı ve diğerinin görmezden gelinmesi.

Ve hatırlayın: Yarım bir gerçeklik bütün bir yalandan daha tehlikelidir. Çünkü bütün bir yalanı er ya da geç farkedersiniz. Tam bir yalan ne kadar süre siz onu keşfetmeden kalabilir ki? Yalan, neticede yalandır. O sadece kağıttan saraylardır. Ufacık bir esinti... Ve tüm saray yıkılıp dağılır.

Ama kısmi doğru tehlikelidir. Onu hiç farkedemeyebilir ve gerçekliğin tamamı sanabilirsiniz. Bu yüzden asıl problem tamamı yalan olan bir gerçeklik değil, kendini doğru ve tamam ilan eden kısmi bir gerçekliktir. İşte bu tam da bu insanların yaptığı şeydir.



osho pozitif düşünme saçmalıktır
Sonuç: Mutlu görünen depresif ve sahte insanlar

Zihninizdeki negatif fikirler bastırılmamalı, ama serbest bırakılmalıdır

Osho negatif/olumsuz duyguların baskılanmasının zararlı olduğunu söylüyor:
"Zihninizdeki negatif duygular pozitif fikirlerle bastırılmaktansa serbest bırakılmalıdır. Ne pozitif, ne de negatif olan bir bilinç oluşturmalısıınız. İşte bu saf bilinçtir. Bu saf bilinç hali içinde olunca bugüne kadarki en doğal ve en keyifli yaşamı süreceksiniz.  
Bir kişiyi sevmezsiniz, sevmediğiniz birçok şey olur... Bazen kendinizi, ya da içinde kaldığınız bir durumu sevmezsiniz. Tüm bu çöp bilinçaltında toplanıyor ve üst yüzeyde bir hipokrat (riyakâr/ikiyüzlü) doğuyor, ve şöyle diyor: "Herkesi seviyorum; sevgi, keyif ve mutluluğun anahtarı." Ama bu insanların hayatında bir mutluluk görmezsiniz. Tüm bu cehennemi içinde tutuyorlardır. 
Başkalarını kandırabilir bu adam. Ve kandırmaya yeterince uzun bir süre devam ederse kendini bile kandırabilir. Bu bir şeyi değiştirmeyecek. Bu sadece hayatı boşa harcamak. Hayat ise çok, çok değerli ve asla geri getirelemeyecek. 
Pozitif düşünme metodu ─doğru isim vermek gerekirse─ aslında hipokrat felsefesidir. Ağlamak istediğinizde size şarkı söylemeyi öğretir. Eğer denerseniz kontrol edebilirsiniz, ama bu bastırılmış yaşlar bir şekilde, bir yerde çıkacak. Baskılamanın bir sınırı vardır. Üstelik söylediğiniz şarkı da anlamsız; çünkü onu hissetmiyordunuz ve o kalbinizden gelmiyordu."

Kaynak: ideapod.com
Çeviri: Emre Güney


Bu yazıda öğreneceğiniz diğer konular: 

Natural News haberine göre ham küresel ısınma verileri incelendiğinde dünyadaki sıcaklıkların değiştirilerek sistematik bilimsel dolandırıcılık yapıldığı ortaya çıktı. Bu tüm bilim tarihinde bu güne kadar ortaya çıkmış olan en büyük sahtecilik ve bize "küresel ısınmanın" ve "iklim değişikliğinin" gerçeklikten uzak özenle hazırlanmış birer yalandan ibaret olduklarını gösterdi. 
(Emre'nin notu: Bu konuda David Icke uzun yıllardır aynı şeyi söylemekte ve somut ispatını da İnsanoğlu Ayağa Kalk adlı kitabında yapmaktadır.)
Yeni bir araştırma gösterdi ki bilim insanları tarafından son yıllarda yapılan küresel yüzey sıcaklığı okumalarındaki veriler yayınlanmış güvenilir ABD verileri ve diğer sağlayıcılarla tamamen tutarsız. (Daily Caller)

küresel ısınma sözcüsü
Küresel Isınma sözcüsü ve
ABD eski Başkan Yardımcısı Al Gore
Küresel olarak yayılmış bu sahteciliğin amacı bilim insanlarına sahte bilgi empoze edip ortalama küresel sıcaklıklarla ilgili kıyamet-vari bir trendin sergilendiği bir tür fikir birliği yaratmak. Bunların hepsi müthiş para kaynağı olan karbon vergilerini desteklemek için yapılıyor. Bir yandan karbon salınımlarıyla ilgili baskıcı hükümet politikalarıyla devlet kazanıyor, bir yandan da satılmış piyon bilim insanları hileli bilimleriyle para kazanıyor. Bunların başı çekeni de eski ABD Başkan Yardımcısı ve küresel ısınma sözcüsü Al Gore. Kendisi Dünya gündemine küresel ısınma ve iklim değişikliği fikrini atan en etkin ve öncü kimsedir. İklim değişikliği konusunda tüm Dünyayı galeyana getiren bu ağabeyimiz savunduğu ve toplumu uyardığı bu tehlikeye karşılık Nashville'in en lüks bölgesinde, 20 odalı ve 8 banyolu bir malikhanede yaşıyor ve ortalama bir ABD vatandaşının yıllık tüketiminden çok daha fazla elektriği bir ayda tüketiyor. (Kaynak)

Sahte kıyamet günü ve kaotik iklim senaryoları sadece maddi kazanç yaratmakla kalmıyor. Sözümona küresel ısınmayı yavaşlatmak ve ozon tabakasındaki deliği küçültmek, dünyayı "düzeltmek" adına üzerimize chemtrail sıkmak için de onay almış oluyorlar. Çünkü chemtrail gibi uygulamaların da altında iklim değişikliklerini önlemek, ısınmayla savaşmak ve bilimsel araştırma yapmak gibi üstü örtülü, CIA, NASA ve askerî kaynak destekli pek çok iklim mühendisliği etkinlik bulunuyor.

Yanıltıcı, sahte ısınma verileri iklim değişikliği modelleme yazılımlarına veriliyor ve onlar da verilen programlamaya göre gezegenimiz için bir "kıyamet günü" senaryosu çizip bir takım tarihler veriyor. Bu noktada da Stephen Hawking gibi bilimadamları spekülasyona geliyor ve Dünya'nın 800 dereceyi aşan sıcaklığa ve sülfürik asit yağmurlarına maruz kalarak Venüs gibi bir gezegene dönüşeceği şeklinde açıklamalarda bulunuyor. (Yakında Stephen Hawking'i bireysel olarak ele alacağım bir yazı yazacağım.) 

Chemtrail ile iklim manipulasyonu 
Mevcut iklim değişikliği ve küresel ısınma söylemi dünyadan toplanan sıcaklık verilerinin sistematik bir şekilde saptırılarak istenen gündeme oturtulduğu bir yalan. Bir çok bilim insanı da farkında olarak ya da olmayarak bu sahteciliğe ortak oluyor. 

Jeoloji mühendisi Dane Wigington’ın iddalarına göre iklimlere birileri müdahale ediyor. NASA’nın uyduları tarafından çekilen görselleri bunun en büyük kanıtı olarak gören Wigington, görsellerde hiçbir şeyin doğal olmadığını her fotoğrafın bin kelimeye bedel olduğunu ifade ediyor. (Kaynak)

meteorolog john coleman
John Coleman
John Coleman, 1934 doğumlu Good Morning America programı ile de bilinen 60 yıllık Amerikan Hava Durumu sunucusu ve The Weather Channel'ın kurucusu bir meteorologtur. 1978'den ─bu sözü söylediği─ 1998'e kadar bir derecelik bile değişim olmadığını, devletlerin bu verileri nereden aldığını soran şüpheci meteorolog, küresel ısınmanın tarihin en büyük yalancılığı olduğunu belirtmiştir.

Coleman'a göre devlet, bilgisayarlı iklim modelleme yazılımlarıyla gerçeği manipule ediyor. Böylece Amerikan vatandaşları yılda 4,7 milyar dolar vergiyi bu anlamsız, yanıltıcı çalışmalar için ödüyor, kendilerine yalan söylenmesi için bu satılmış bilim insanlarını geçindiriyor.

Karbon kirliliği ile ilgili devletin aldığı önlemler yüzünden petrol, elektrik ve gıdada yaşanan artışın 4 kişilik ortalama bir Amerikan ailesinin yıllık giderlerini 1000$ arttırdığı tespit edilmiş.

Dışarıya, şu Dünya'ya bir bakın. Telaş yok. Her şey yolunda. Dışarda kaldırımların arasından, refüjlerin çatlaklarından ağaçlar fışkırıyor. Üstelik hiç çabasız, gübresiz, ilaçsız ve bizim korumamız olmadan. Dünya'nın bize ihtiyacı yok, sevgimiz ve saygımızdan başka. Onu sözümona düzeltiyorlar, birkaç bin yıllık insan aklıyla evrene, doğaya, yaratıcıya ahkam kesiyorlar ve onu değiştirmeye, kendi çıkarlarına uygun manipule etmeye çalışıyorlar. Neden? Daha çok para için. Korku, kaos ve kontrol için. Kendileri dünyaya en büyük zararı verirken sizden tasarruf ve önlemler istiyorlar ve bunun adına sizden kesintiler yapıyorlar. Bugün Dünya'dan kaçma planları yapıyorlar. Dünya bir kıyamete doğru gidiyormuş, kirlenmiş, neredeyse yaşanmaz olacakmış. Bu Dünya için hiçbir şey yapmadılar, ama yaşanmaz gezegen Mars'a oluk oluk para akıtarak yalıtılmış, yapay bir ortam yaratmaya, orada koloni kurmaya hazırlanıyorlar. Buradaki planı görün!

David Icke blogundaki ilgili konuyu mutlaka okuyun. Bakın dünyayı yöneten güçlerin bu konuda planı ne ve bunu neden yapıyorlar? Agenda 21: Plan 21 yazısını buradan okuyun.

Chemtrail nedir?

Chemical Trail kelimelerinden harflerin bir araya gelmesiyle oluşan kelime "kimyasal iz" anlamına gelir. Bu izler çok yüksekten uçan uçaklar tarafından kanatları altındaki çeşitli püskürteçler yoluyla havaya salınır. Bu izler diğer uçak izlerine kıyasla çok uzun süre havada kalır, dakikalar, bazen saatler sonra dağılır, en sonunda gökyüzünde (varsa diğer izlerle birleşerek) homojen, puslu bir katman yaratır ve devasa bir filtreye dönüşür. Püskürtülen maddeler arasında insan sinir sistemine çok zararlı olduğu kesin olarak bilinen ağır metaller olmakla birlikte UV ışınları gibi faydalı güneş ışınlarının yüzeye ulaşmamasına sebep olan aluminyum tanecikleri de bulunuyor. Başlı başına aluminyum bile insan sağlığına zararlıdır ve yenmesi ya da solunması tehlikelidir. Chemtrail'lerin HAARP teknolojisiyle birlikte kullanılarak ani lokal iklim değişikliklerine ve afetlere yol açılabildiğinden de şüphe edilmektedir. NASA bu iddiaları yalanlamıyor.

chemtrail gökyüzü
Chemtrail bezenmiş bir gökyüzü. Image credit: globalresearch.ca
chemtrail ile motor buzlanma izi contrail farkı
Olağan motor izi ve chemtrail
Chemtrail püskürten uçaklar radar kimlik bilgilerini yayınlamıyorlar. Bu uçaklardan gökyüzünüzde gördüğünüzde hemen flightradar24.com'u açıp bakabilirsiniz. Diğer uçakların aksine hayalet gibi, tüm bilgileri gizli uçarlar. Yolcu, kargo ya da askeri uçaklarda göremeyeceğinizi davranışlara denk gelebilirsiniz. U dönüşü, daire, chemtrail izinin kesilip tekrar başlaması gibi. (Yoksa havada motoru mu açıp kapatıyorlar?😃) Chemtrail'ler yeni öğrenenler ya da cahil muhaliflerce sıklıkla contrail'ler (normal motor izleri) ile karıştırılır. Oysa ikisini birbirinden ayırmak için yandaki görseli anlamanız yeter.

Chemtrail konusu ana akım bilim ve medyada tartışmalı bir komplo teorisi gibi görülse de püskürtülen maddelerin listesi, bu uçakların görev tanımları ve izinlerine kadar pek çok bilgi ve belgenin yer aldığı CIA ve NASA belgeleri her araştıran tarafından kolaylıkla bulunabilir. ABD hükümeti ya da işin içindeki kurumlar uygulamayı inkâr etmemekte ancak bilimsel araştırmalar ve iklim yararına çalışmalar yaptıklarını söyleyerek tüm insanlığı oyalamakta, aldatmaktadırlar. Konu zaman zaman Avrupa Birliği ve ABD meclislerinde görüşülmekte, aktivist bilinçli kitlelerce hararetle tartışılmakta ve uygulamanın durdurulması için kampanyalar düzenlenmektedir. 

Güneşten gelen UV ışınlarını neden engelliyorlar?

UV ışınları bedenlerimizin savunma sisteminin bel kemiği olan D vitamini üretiminde rol oynar. "Güneş giren eve doktor girmez" atasözünü hatırlayın. Güneşlenme kemiklerimizce D vitamini üretimini başlatır ve bağışıklık sistemimiz kendiliğinden güçlenir, bedenin savunması artar. Böylece kanser dahil, hastalıklardan doğal olarak korunur sağlık sektörüne daha az başvurur, daha az ilaç tüketir, daha az iğne oluruz. Bu da dünyanın enerji, silah ve uyuşturucu gibi en büyük pazarlarından biri olan sağlık sektörü için hiç hoş bir durum olmaz.

Herhangi bir saat, kuvvet ya da açıdaki güneş ışığı bedenimizin D vitamini tetiklemiyor. Bunun saatleri ve koşulları var. Güneş koruyucu krem sürmemelisiniz. Bu bir başka aldatmaca! Bir camın arkasında olmamalı, güneşi doğrudan almalısınız. 15-20 dakika öğlen güneşine maruz kalmalısınız. Çıplak olmanız gerekmiyor. El, kol, yüz açıklığı yetiyor.


Kaynaklar:
  • http://www.naturalnews.com/2017-07-25-global-warming-bombshell-systematic-science-fraud-revealed-in-alteration-of-temperature-data.html
  • http://fakescience.news/2017-07-26-nasa-confirms-sea-levels-have-been-falling-across-the-planet-for-two-years-media-silent.html
  • http://www.hurriyet.com.tr/kuresel-isinma-savascisi-al-gore-enerji-musrifi-6030653
  • http://humansarefree.com/2017/06/founder-of-weather-channel-there-is-no.html
  • http://www.globalresearch.ca/chemtrails-the-consequences-of-toxic-metals-and-chemical-aerosols-on-human-health/19047
  • http://www.sozcu.com.tr/2017/teknoloji/nasa-gorselleri-kanit-gosterildi-hava-durumuna-mudahale-ediliyor-1952793/
  • http://www.sozcu.com.tr/2017/saglik/yeterli-d-vitamini-almak-icin-nasil-guneslenmeliyiz-simdiye-kadar-bildiklerinizi-unutun-1664418/